ഇന്ന് തറവാട്ടില് ഒന്ന് പോയി .... എത്രയോ കാലം ആയി അവിടെ നിന്ന് പോയിട്ട... .... ടൌണില് നിന്നൊക്കെ വിട്ട ഒരു ഉള്നാടന് പ്രദേശം .... ചുറ്റും സ്നേഹത്തിന്റെ പച്ചപ്പ് ... കിളികളെ നോക്കിയും പാട്ട് പാടിയും നടന്ന ഒരു കൌമാരക്കാരി ഉണ്ടായിരുന്നു അവിടെ .... ഇവിടെ വിട്ടു പോകുമ്പോള് അവളുടെ ഉള്ളില് പ്രതീക്ഷകലെക്കാള് ഏറെ കരിഞ്ഞ സ്വപ്നങ്ങള് ആയിരുന്നു .... ഇന്ന് അവളിലെക്കുള്ള അകലം ഒരുപാടാണ് ... എല്ലാവര്ക്കും ബാംഗ്ലൂര് ലെ വിശേഷം ചോദിക്കുമ്പോള് ഞാന് നാടിന്റെ ഗന്ധവും രസവും എന്നിലേക്ക് ആവാഹിക്കുകയായിരുന്നു .... സര്പ്പക്കാവിന്റെ അരികിലൂടെ അപ്പക്കള്ളി പറിച് നടക്കുമ്പോള് എന്നിലെ ആ പഴയ കൌമാരക്കാരി ഇനിയും മരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് ഞാന് സന്തോഷത്തോടെ അറിഞ്ഞു ... എപ്പളാണ് മടക്കം എന്ന് അമ്മായി ചോദിച്ചപ്പോള് ഞാന് ചിരിച്ചതെ ഉള്ളു .... ഞാന് എന്നും ഇവിടെ തന്നെ ആയിരിക്കും അമ്മായീ എന്ന് പറയാന് കൊതിച്ചു ....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ