നനുത്ത ഈ പ്രഭാതം എനിക്ക് ഒരുപാട് ഓര്മ്മകള് എന്നില് ഉണര്ത്തുന്നു ... എന്തോ ഒരു നോസ്ടാല്ജിക് ഫീലിംഗ്... രാവിലെ സ്കൂളിലേക് പോകുന്ന മടിയുടെ പഴമ മണക്കുന്ന പ്രഭാതം മുതല് കോളേജിലെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ദിനങ്ങള്, ഒടുവില് ഹോസ്പിടളിലെ ഉത്തരവാടിതത്തിന്റെ നേര്ത്ത ചൂടുള്ള പ്രഭാതം വരെ എന്റെ മനസിലേക്ക് വരുന്നു... നാട്ടില് നിന്ന് പോയ ശേഷം ഇങ്ങനെ ഒരു ഫീലിംഗ് ആദ്യം ആയിട്ടാണ്... പഴയ കൂടുകാരികളെ കാണാന് വല്ലാത്ത മോഹം... അവരോടൊപ്പം കളിച്ചും ചിരിച്ചും പിണങ്ങിയും ഇണങ്ങിയും ദിവസങ്ങള് പങ്കിട്ടത് ഓര്ക്കുമ്പോള് വല്ലാത്ത നഷ്ടബോധം... അന്ന് നടന്നിരുന്ന ഒടപ്പൂ പൂത്ത വഴിയിലൂടെ എന്റെ കൂട്ടുകാര്ക്കൊപ്പം പോകാന് വല്ലാത്ത മോഹം... അങ്ങനെ ഒരു ജീവിതം ഉണ്ടാകില്ലല്ലോ.. പോയകാലം ഒരിക്കലും തിരിച്ച വരില്ലല്ലോ....
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ